Pren ffawydd a pyrograffi / Beech wood and pyrography
70 x 175 x 5cm
Mae’r gwaith hwn wedi’i ffurfio o dair adran o’r goeden ffawydd sydd wedi syrthio, gyda dwy elfen unionsyth yn fframio haen waelod ganolog. Torrwyd y pren yn wreiddiol gyda llif gadwyn ac yna’i fireinio â llaw, gan ganiatáu i’r holl holltau naturiol, creithiau a chyfuchliniau organig aros yn weladwy. Yn hytrach na chuddio’r anwastadrwydd, cedwir y marciau hyn fel tystiolaeth o fywyd a hanes y goeden.
Crëir y ddelweddaeth ganolog drwy pyrograffi, gyda gwres yn cael ei weithio’n ofalus i’r wyneb fel bod y llun yn ymddangos o’r pren ei hun. Datblygodd y gwaith mewn ymateb i’r deunydd, gan gyfuno bwriad gyda’r arweiniad a roddir gan y graen a’r cymeriad sydd eisoes yn bresennol.
Mae’r gwaith yn tynnu ar fytholeg leol, traddodiad, a syniadau am gytgord rhwng pobl a lle. Wedi’i haenu fel ffenestr neu drothwy, mae’r strwythur yn awgrymu gwahanu a chysylltiad, gan wahodd myfyrio ar sut rydym yn cyfarfod, yn dehongli ac yn byw ochr yn ochr â’r tirweddau sy’n ein cynnal.
This work is formed from three sections of the same fallen beech tree, with two upright elements framing a central base layer. The timber was initially cut by chainsaw and then refined by hand, allowing the natural splits, scars and organic contours to remain visible. Rather than disguising irregularity, these marks are retained as evidence of the tree’s life and history.
The central imagery is created through pyrography, with heat carefully worked into the surface so the drawing emerges from the wood itself. The work developed in response to the material, combining intention, with guidance from the grain and character already present.
The work draws on local mythology, tradition and ideas of harmony between people and place. Layered like a window or threshold, the structure suggests both separation and connection, inviting reflection on how we encounter, interpret and live alongside the landscapes that sustain us.