Ffawydd, llin / Beech, flax
80 x 160 x 120cm
Mae’r sedd hon yn ein gwahodd i droi i mewn i’n hunain ac i fod yn llonydd, i ganfod eiliadau o unigedd mewn byd sy’n mynd yn fwyfwy prysur. Mae ffurf y gragen sydd wedi ei gwehyddu, gyda’r cefn wedi’i blygu â stêm, wedi’i chynllunio fel sedd ymarferol gyda estheteg gerfluniol gref. Wedi’i hysbrydoli gan fy nhaith gerdded o amgylch arfordir Gwynedd y llynedd (fel rhan o gylchdaith hirach o amgylch Cymru), mae’n sedd ac yn gysgod sy’n adlewyrchu fy etifeddiaeth deuluol yma yng Ngwynedd ac hefyd yn ymateb i’r cyfnod ansicr yr ydym yn byw ynddo ar hyn o bryd.
Mae ei hadeiladwaith traddodiadol o’r un dull ag a ddefnyddir yn ein cadair bren Gymreig draddodiadol. Yn ogystal â phren ffawydd, rwyf wedi defnyddio rhaff llin a arferai gael ei defnyddio gan y rhai oedd yn gweithio ar y môr, a lliain a wisgid fel dillad bob dydd.
This seat invites us to go inward and be still, to find moments of solitude in an
increasingly busy world. The woven shell-like form with the steam bent back is designed as a functional seat with strong sculptural aesthetics. Inspired by my walk around the coastline of Gwynedd last year, (as part of a longer circumnavigation of Cymru) it is both seat and shelter that reflects on my family heritage here in Gwynedd and also a response to the current uncertain times we are living through.
Its traditional construction is that used in our vernacular Welsh stick chair and as well as the Beech tree, I’ve used Flax rope which was once used by those working on the sea and linen worn as everyday clothing.