Wedi'i ysgythru â laser a'i gerfio ar bren ffawydd / Laser engraved and carved beech wood
80 x 70 x 3cm
Mae’r gwaith hwn yn cymryd teitl yr arddangosfa Coexist yn llythrennol, gan archwilio perthynas hir a newidiol Cymru â choetiroedd drwy bresenoldeb materol coeden ffawydd sydd wedi syrthio. Ers dychweliad coedwigoedd ar ôl yr Oes Iâ ddiwethaf, mae tirweddau Cymru wedi’u siapio gan gylchoedd o barch, defnydd, echdynnu, a cholled. Ar un adeg roedd coetir hynafol yn dal ystyr ysbrydol, ddiwylliannol ac ecolegol; dros amser, daeth i gael ei drin yn fwyfwy fel adnodd.
Gan ddefnyddio mapiau digidol cywir o Gymru fel sail, mae’r gwaith hwn yn tynnu haenau o ddata modern i ffwrdd ac yn ailgyflwyno naratifau hanesyddol, mytholegol ac ecolegol. Mae safleoedd Neolithig, systemau caeau hynafol, a choetiroedd dychmygol y dyfodol yn cael eu cerfio’n uniongyrchol i mewn i’r ffawydd, gan gynnig ail-gysgodi’r tir.
Mae’r gwaith yn gofnod ac yn gynnig: cydnabyddiaeth o’r hyn sydd wedi’i golli, a map dychmygol o sut y gallai pobl a choed gydfodoli unwaith eto.
This work takes the exhibition title Coexist literally, exploring Wales’ long and shifting relationship with woodland through the material presence of a fallen beech tree. Since the return of forests after the last Ice Age, Welsh landscapes have been shaped by cycles of reverence, use, extraction, and loss. Ancient woodland once held spiritual, cultural, and ecological meaning; over time it became increasingly treated as resource.
Using a digitally accurate maps of Wales as a foundation, this work strips away layers of modern data and reintroduces historical, mythological, and ecological narratives. Neolithic sites, ancient field systems, and imagined future woodlands are carved directly into beech, proposing a re-cloaking of the land.
The work is both record and proposition: an acknowledgement of what has been lost, and a speculative map of how humans and trees might once again coexist.